Debatsbijdrage koopzondag

Een bomvolle raadzaal donderdagavond 24 september tijdens het debat van de gemeenteraad van Ridderkerk over het initiatiefvoorstel ‘Winkeltijdenverordening Ridderkerk 2026’, ingediend door de coalitiepartijen Partij 18PLUS, VVD en GroenLinks. Er waren zelfs belangstellenden die het debat staand moesten volgen, omdat er geen zitplaatsen meer waren. In het debat voerde SGP-fractievoorzitter Daan Kardol het woord. Lees of bekijk hieronder zijn bijdrage aan het debat.

Voorzitter,

Partij 18PLUS schreef onlangs in een column in De Combinatie dat we met de mogelijkheid van winkelopenstelling op zondag honderd jaar teruggaan in de tijd. Een historisch moment. Zij duidden dit overigens positief.

De belangrijkste reden die de initiatiefnemers noemen, is individuele vrijheid: de vrijheid om zelf te bepalen wanneer je boodschappen doet, wanneer je werkt en wanneer je je winkel opent. 

Voorzitter, als het gaat over individuele vrijheid, moeten we echter ruim 6000 jaar terug in de tijd. Naar een veel groter historisch moment. Naar het moment dat God de hemel en de aarde had geschapen en zag dat het zeer goed was.

De mens leefde in volmaakte vrede en harmonie met zijn Schepper. God gaf de mens een vrije wil. De mens kon kiezen om God te dienen, maar koos voor zichzelf. Met alle gevolgen van dien. 

En wat was daarvan de winst? Of hing daar een prijskaartje aan? 

Dat is ook de vraag die ik tijdens de commissievergadering heb gesteld over de winkeltijdenverordening die vanavond voorligt: voor wie is deze verordening winst, en wie betaalt daarvoor de prijs?

De initiatiefnemers benoemen vooral de winst: meer keuzevrijheid voor consumenten, meer mogelijkheden voor ondernemers en meer vrijheid om zelf te bepalen wanneer men werkt en winkelt.

Maar voorzitter, zien we het prijskaartje niet over het hoofd?

Let eens op de gevolgen van die keuze voor individuele vrijheid in het paradijs. Wat zien we om ons heen? Afstand, leegte, onrust, angst, schuld, gebrokenheid, verlorenheid, chaos enz. En iedereen verlangt ondertussen naar een paradijs.

En desondanks wil men toch zelf bepalen wat goed en kwaad is, wat waarheid is en wat vrijheid inhoudt. Voorzitter, de geschiedenis leert ons dat de mens daar niet gelukkig van wordt. Integendeel.

Juist daarom moeten wij als gemeenteraad niet alleen kijken naar wat mogelijk is en wat mensen willen, maar ook naar wat goed is en naar wat mensen nodig hebben.

Voor de SGP zijn Gods geboden leidend. Ze zijn een geschenk aan de mens en bieden o.a. bescherming. Ook onze rust wordt daarin beschermd. God weet als geen ander wat wij nodig hebben: zes dagen werken en één dag rusten. Zo blijft de balans. 

De zondagsrust die de SGP voorstaat, is daarom geen nostalgisch verlangen naar het verleden. Het is het in acht nemen van de rust die God bij de schepping aan de mens gaf.

Een dag om niet voortdurend bezig te zijn met produceren, consumeren en presteren. Een dag waarop wij God mogen dienen en gezinnen tijd hebben voor elkaar. Een dag waarop we mogen beseffen dat een mens niet leeft van economie alleen. Een dag om vanuit de rust die God wil geven, het leven te leven. 

Voor christenen is er nog een andere reden om juist de zondag in ere te houden.

De zondag is de dag waarop Jezus Christus is opgestaan uit de dood. De mens die vanuit zichzelf niet meer gehoorzaam kan leven, heeft in Jezus een Verlosser gekregen.

Daarom roepen wij op om niet op te geven wat ons voor ons bestwil is toevertrouwd. Laten wij de zondag -als haven van rust- niet opofferen aan de vrijheid om zelf te kiezen. Laten we wijzer wezen.

Voorzitter, ik besluit met de volgende uitnodiging van Jezus. Hij is zichtbaar voor alle Ridderkerkers die langs het digitale reclamebord aan de Donkerslootweg rijden: “Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.” 

Dank u wel.